Küçüklükten Beri

0

Hayatım boyunca dik durmaya çalıştım ben. Her ne olursa olsun veya karşılığında ne kadar acı çeksemde bunu başardım. Sevgisizliğe, aşka ve en önemlisi sensizliğe karşı dik durdum ben. Ben sana güvenimi, duygularımı, ömrümü, geçmişimi emanet ettim. Olacak anılarımı hiç düşünmeden verdim sana. Tereddütte bulunmadan. Her gidecekmişsin gibi olduğunda onları senden istemeye utandım. Küçük çocuklar gibi yüzümü eğdim. Her yüzümü yere eğişimde binlerce senaryo yazdım kafamda. Hak ettik mi bunları diye soracaksan eğer emin ol bilmiyorum.
Birimizin geçmişinin bedeli ikimize de mal oldu sanırım. Her ne kadar bundan korksakta birimiz diğerini yıprattı.
Hayallerimizden vazgeçtik. Kesinlikle bu tek taraflı değildi. Her şeyi karşılıklıydı bizim için. Çocukken gözlerimizden akan yaşlardan tut yediğimiz darbelere kadar aynıydık. İkimiz de yara izleri ile doluyduk. Farklı düşüncelerdeydik. Yaşadıklarımız farklı yönlere itmişti bizi. Eğer yıprattıysak birbirimizi sırf bu yüzdendi. O benim değiştiğimi düşünürken asıl değişim onun ta kendisi idi. En kötüsü ise o bunun farkında değildi. Aslında farkında olmadığı tek şey bu da değildi ki. Köprücükleri, saçları, bakışı, güldüğünde dudağının sol kenarında oluşan iki çizginin mükemmeliyetinin ve en kötüsü ise ne kadar temiz bir ruhu, kalbi olduğunun farkında değildi. Umarım bir an önce toparlanıp kendi çizgimizi kadere karşı çekebiliriz. Ve umarım kimseye bana baktığın gibi bakmazsın.

174 total views, 2 views today

Konuyu Değerlendir
  • Fascinated
  • Happy
  • Sad
  • Angry
  • Bored
  • Afraid
Share.

About Author

Leave A Reply