Her Zaman Böyle Mi Olacak?

0

Her insan korkar düşündüklerinden, söylediklerinden, en çokta dile getiremediklerinden korkar. Aslında korkmak da değilde paranoyakça bir boşluktur o. Bu boşluk her kelimenizden sonra derin bi nefes olarak ortaya çıkar bazen, bazen de sıcak kahvenizden aldığınız koca bi yudumu yutarken gözlerinizden akıverir. Anlaşıldığım kadar değerlendiriliyorsam boşluktayım.

Düşüncelerime dokunamıyorsanız boşluktayım. Önemli dediğim şeyler benden itiliyorsa boşluktayım. Bir Tanrı yım. Dokunulmuyor, görülmüyorum .Ya da yalnızım. Ya da Tanrı kadar yalnızım. Onunda yalnız olduğunu düşünmüyorum. Kainatta ilk kazığı yiyen bir varlık olarak nitelendiriyorum onu. Bizi terk edip, boşlukta süzüldüğünü hissediyorum. Ve her gece uyku nöbetlerimden sonra korkarak anneme sığındığımda, boşlukta süzülmek istiyorum. Karanlığa baktığımda ruhumu görüyorum. Her gece parmak uçlarımdan akıyor ruhum. Kanıyor ruhum. Dikenler batmış görüyorum. Her gözyaşım yakmış onu. En çokta üzgün olduğunu görüyorum. Benimle birlikte olamadığım insanın yasını tutuyor. Mutluyum ama. Bir boşlukta ama ayrı ayrı yerlerde olması ruhumun ve bedenimin bana mutluluk veriyor. Çünkü hiçbir zaman birbirlerine ait değillerdi. Bende onlara ait değildim. Ama her şeyden çok, içimde önüne katiyen geçemediğim bir merak var.

Ruhum boşlukta mı yoksa boynumda ip varken bu zavallı ayaklarım o sandalyeyi itmiş ve ruhum kendini boşlukta mı sanıyor?

Kısacası, ölüyor muyum yoksa yaşam denen sürenin içinde kaybolup, savrulup gidiyor muyum?

Her zaman böyle mi olacak? Veya eninde sonunda bir kurtuluşum olacak mı? Yoksa gözlerimi bu boşluk hissiyatı ile mi hayata, yaşama yumacağım.

328 total views, 1 views today

Konuyu Değerlendir
  • Fascinated
  • Happy
  • Sad
  • Angry
  • Bored
  • Afraid
Share.

About Author

Leave A Reply

Ankara Temizlik Canli Casino NetSpor Haber