Düşünceler İle Konuşmak

0

Bilmiyorum. Hiçbir şeyi bilmiyorum. Canımı neyin yaktığını bilmiyorum. Bazı geceler elimi kafamdan içeri sokup orda neler döndüğüne bakıyorum. Kanlı ellerimin parmaklarına sıkıştırdığım düşüncelerimi alıp karşıma koyuyorum. Ne senin derdin diyorum. Pis pis sırıtıyor. Neden seni düşünüyorum diyorum, yine aynı sırıtış beliriyor. Bekle kahve yapıp geleceğim diyorum. Hala sırıtıyor. Şimdi kanlı ellerimin arasında kahve bardağım var. Yine soruyorum ona. Ne işin var benim kafamın içinde diyorum. Bana ihtiyacın var diyor. Yok diyorum. Yine pis pis sırıtıyor. Bir yudum kahve içiyorum. O ancak midene iyi gelir bak en çok korktuğun şeye, bana bir zarar vermiyor diyor düşüncelerim. Haklı da. Kahve ancak mideme iyi geliyor. Bana neden bakmıyorsun diyor. Bu defa sırıtma sırası bende. Halıya bakıp sırıtıyorum. Ama o susmuyor. Biliyorum diyor. Korktuğun için bana bakmıyorsun, sana o günleri hatırlattığım için bakmıyorsun, kendinle yüzleşmeye korktuğun için bana bakmıyorsun, korkak olduğunu hatırlamamak için bana bakmıyorsun, kendinden iğrendiğin için bana bakmıyorsun diyor. Söylemeye yeltendiklerim boğazımda düğümleniyor. Kahvemi bir dikişte içiyorum o düğümler çözülsün diye. Bir faydası olmuyor ama ancak boğazım yanıyor. Acıyla yüzümü buruşturuyorum. Onun hoşuna gidiyor belli. Çünkü gülüyor. Sonra ayağa kalkıyorum. Bardağı duvara fırlatıyorum. Un ufak oluyor. O hala gülüyor. Kurumuş kanlarla kaplı elime onu alıyorum. Sonra kafamın içerisine kilitliyorum. Balkona çıkıyorum kafamdakilerle. Bir sigara yakıyorum. Canın cehenneme diyorum. Hemde sadece sana değil bana yaşattıkların ve yaşadıklarına. Aldığın ve alacağın nefeslere diyorum bunu. Geçireceğin her günün bir önceki günden daha kötü olması için dua ediyorum

407 total views, 2 views today

Konuyu Değerlendir
  • Fascinated
  • Happy
  • Sad
  • Angry
  • Bored
  • Afraid
Share.

About Author

Leave A Reply