Delirmekten Daha Fazlası

0

Ruhumu cımbızla almışlar gibi soğuk ve hissiz. Ruhum çığlıklar atarken bedenimin bütün gücüyle gülümsemesi gibi. Sanki birisi gelmişte sıyrıklarımı tekrar kanatıp yara yapıyormuş gibi ama artık acıtmadığının farkında olmaması gibi. Bütün zerrelerimin tek tek kanatılması gibi. Herkes gitmiş gibi değil de kimse bana gelmemiş gibi. Herkesi dışlamak gibi biraz daha bu. Tarifi zor hatta imkansız. Ne hissettiğini bilememek gibi. Şiirlerin yetersiz kaldığı bir durum, kelimelerin kendisini bulutların üstünden atması gibi. Sanırım işte bu hiç bir zaman geçmeyecek. Peşimi bırakmayacak. İnsanlara bir daha güvenmemem gerek diye düşünme sendromu. Hani birisinden ve ya bir yerden gidersin ancak vazgeçemezsin ya öyle bir şey bu yaşadığım. Sadece insanlar bunun farkında değil. Bir süre sonra geçeceği falan da yok bununda farkındayım. Boğazımın kadim çukurunda bıraktığım sızılar ve yaralar geçmeyecek. Ölsem yine geçmeyecek. Bu kadar basit aslında sadece ben kabullenemiyorum. Bu duvarları dahi yumruklayarak kendime küstürmek. Onların bile bana acıması demek. Delirmekten çok daha fazlası. Artık insanlar ne derse desin hiçbir cevap vermiyorum. Dünya yansa yine umurumda olmayacak. Her şeyin yoluna girmesini değil düşünmemek istiyorum. Bu güne bu saate kadar bu şekilde devam ettiyse bu saatten sonra da değişeceğini sanmıyorum. Zaten insan her şeye alıştığı gibi buna da alışıyor. Karanlığın tanımını yaşamak sanırım böyle bir şey. Bira şişesinin en dibinden selamlar.

211 total views, 2 views today

Konuyu Değerlendir
  • Fascinated
  • Happy
  • Sad
  • Angry
  • Bored
  • Afraid
Share.

About Author

Leave A Reply